Provinsi Jawa Tengah dari dulu terkenal dengan kekuatan budayanya. Karena Jawa Tengah banyak sekali warga yang sukses dan berhasil dalam bidang sastra.
Jateng juga kaya akan sastra. Ada banyak bahasa di daerah ini seperti di antaranya ada prosa, puisi dan bantun.
Kekayaan sastra Jawa Tengah dapat ditemui di seluruh penjuru wilayahnya seperti Kabupaten Banjarnegara, Kabupaten Banyumas, Kabupaten Batang,
Kabupaten Blora, Kabupaten Boyolali, Kabupaten Brebes, Kabupaten Cilacap, Kabupaten Demak, Kabupaten Grobogan, Kabupaten Jepara,
Kabupaten Karanganyar, Kabupaten Kebumen, Kabupaten Kendal, Kabupaten Klaten, Kabupaten Kudus, Kabupaten Magelang, Kabupaten Pati,
Kabupaten Pekalongan, Kabupaten Pemalang, Kabupaten Purbalingga, Kabupaten Purworejo, Kabupaten Rembang, Kabupaten Semarang, Kabupaten Sragen, Kabupaten Sukoharjo, Kabupaten Tegal, Kabupaten Temanggung, Kabupaten Wonogiri, Kabupaten Wono
Berikut adalah beberapa Pantun Jawa Tengah yang didapatkan dari berbagai sumber:
Neng pasar tuku klambi anyar Warnane abang kaya ati Kowe teko gawe sumunar Nggawa tresna sing sejati
Ngombe wedang ronde anget Udane deres sore-sore Ati iki ora bisa ngampet Yen kelingan parasmu sing ayu sore
Mlaku-mlaku neng Solo Kota Ana kereta liwat alon Kowe ayu ora ana tandhingane Nggerakake rasa neng jero kalbu sing meneng
Tuku dawet neng Purwokerto Seger legi rasane manis Senadyan aku wong ndesa Tresna iki ora bakal tandhis
Neng sawah ana pari nguning Angin semilir ngusap pipi Kowe kelingan saben wengi Ngancani pikir lan ati iki
Neng Jepara tuku ukiran Tangan trampil gawene alus Kowe koyo karya kasmaran Endah, tulus, ora kagedhus
Mlaku neng Wonosobo adem Kabute ngelus rambut alon Tresnaku ora mung sedhela Tapi nganti tekan pungkasan wektu lawon
Ana bocah dolanan layangan Layang mabur nganti dhuwur Kowe koyo pangajab urip Nggawe atiku tansah sumrambah lan makmur
Mangan pecel karo rempeyek Neng warung pinggir dalan Kowe teko marai ayem Ngilangke kabeh kahanan kangen
Neng Blora ana alas jati Wit-witan padha ngadeg jejeg Kowe koyo wit kang setya Ngayomi atiku sing repot lan kleg
Tuku wedang jahe neng Ngawi Rasane panas nganti weteng Kowe kelingan saben wengi Nggawe urip dadi peteng yen ora nyawang
Neng Pekalongan ndelok laut Ombake alus nyentuh pasir Kowe ayu ora ana lawan Tresna iki ora bakal ambyar nganti pungkasan akhir
Neng Demak ndelok masjid agung Suasanane ayem lan teduh Kowe koyo cah padhang Nggawe urip dadi luwih guyub lan tentrem sing luhur